Hallo vriendjes en vriendinnen,

Sinds begin januari sta ik voor een tijdje op Hippisch Centrum Hoeksche Waard in Oud Beijerland. Omdat het thuis erg koud werd en er erg veel sneeuw lag en het terrein daardoor te glad was om naar buiten te gaan. En omdat ik 12 februari naar de hengstenkeuring in Ermelo moest was het toch wel belangrijk dat ik een goede conditie zou hebben en er goed uit zou zien.

Zo nou dat stappen begon wel een keer te vervelen.
Dus werd het tijd voor een beetje actie. Een beetje dribbelen, steigeren, bokjes geven
ja en weet je wat ook heel leuk is in de benen happen. Dan gaan ze vanzelf een beetje harder lopen.
En een beetje draven en uit mijn dak gaan kortom lekker gek doen. Ik was er klaar mee met dat gestap de hele tijd. Das echt heel saai hoor, elke dag hetzelfde.

Zo wat was het de afgelopen tijd koud Brrrr.
Ja en als je geschoren bent dan heb je het pas echt koud als de dekens eraf gaan.

Naast Isabel mocht ik ook met mijn grote vriend Aiden naar buiten toe. Maar op een dag gingen we naar buiten toe en wat er precies gebeurd is dat houden we liever voor ons zelf. Maar het was niet helemaal goed gegaan. Dus toen onze baasjes ons zagen staan, zagen ze gelijk dat er iets niet klopte met mij en dat ik veel pijn had.

Zo de 3 weken waren om en daar ging ik weer terug die wagen in. Stom ding vind ik dat.
Weer zo’n eind in de wagen helemaal alleen. Das niet leuk kan ik je vertellen. En er zit nog geen eens een radio in. Deze keer ging ik ook met een andere wagen want de kans bestond dat Johnny mee naar huis mocht. Die had ze daar ook gewoon achtergelaten.

Hallo allemaal

Zo dat was een spannende dag.
Zondag 31 oktober toen veranderde ik van stal en van woonplaats.

Maar daar waren die mensen weer, ik had ze al vaker gezien.
Maar ik begreep er niks van. Het was al een hele gekke week. Ineens ging mijn
moeder weg en was ik alleen. Waar was ze nou gebelven?
De andere ponies vertelde mij dat ik nu zelf moest eten en opgroeien, zonder mam
maar wel met vriendinnetjes en vriendjes.

Daar zijn we weer. Das een tijd geleden he, maar er is ook niet zoveel te vertellen.

Nadat ik in oktober mijn laatste scan gehad heb ben ik alleen maar dikker en dikker geworden. Rijden doen Rolina en ik dan ook niet meer. Dat werd een beetje te zwaar voor mij. Wel ga ik als het even kan iedere dag lekker naar buiten met mijn vriendin Pebbles. Zij is ook drachtig en we zijn echt hartsvriendinnen geworden ondertussen.