Zo de 3 weken waren om en daar ging ik weer terug die wagen in. Stom ding vind ik dat.
Weer zo’n eind in de wagen helemaal alleen. Das niet leuk kan ik je vertellen. En er zit nog geen eens een radio in. Deze keer ging ik ook met een andere wagen want de kans bestond dat Johnny mee naar huis mocht. Die had ze daar ook gewoon achtergelaten.

Toen we aankwamen mocht ik gelijk eruit en wie hoorde ik daar. Ja echt het was Johnny. Ik roepen en roepen maar ik hoorde hem alleen en zag hem niet. Moest ik weer een vreemde box in. Wat is dat nu moet ik weer blijven dacht ik. Nou dat gaat echt niet gebeuren hoor ik ga gewoon naar huis. Dat flik je me niet nog een keer. Ben je gek of zo.
ze had belooft alleen mijn hechtingen eruit halen meer niet. Dus geen geintjes want daar doe ik niet aan mee.

He wie is daar dan ik kan niet goed naar buiten kijken want met kleinere ponies word geen rekening gehouden. Maar ik hoorde toch een bekend geluid. Yeah Johnny daar is hij. Hier ben ik riep ik naar hem en mijn baasje kwam naar me toe gelopen. Johnny zei dat het wel ging maar hij had nog veel pijn. Hij zei wel dat hij met me mee ging naar huis dus op de terugweg was ik niet alleen. Gelukkig!!

De hechtingen eruit halen was zo gepiept maar als je dacht dat het dan voorbij was. Nee hoor gaan ze proberen mijn ogen te verven of zoiets. Heb ik ineens een heel groen oog. Lollig erg lollig allemaal. Mijn baasje ging er ook nog gewoon in mee he. Zeggen ze dat ik nog een heleboel moet leren tuurlijk.
nadat ze iets in mijn oog gedaan hadden gingen ze met z’n allen naar mijn neus kijken. Ja erg interessant hoor mijn neus wat heeft die er nou weer mee te maken. Oke ze wilden dat dat spul wat ze in mijn oog hadden gedaan uit mijn neus zou komen. Snappen jullie het nog. Geeft niet ik ook niet.

Ik mocht naar huis en Johnny ook en dat was het belangrijkste.