Hallo paardenvrienden,

Daar ben ik weer.
Nou er valt veel te vertellen, wat een weekend heb ik achter de rug.
Samen met Dominique ging ik meedoen aan de Oud Beijerlandse Dressuurdagen 2010.

Wat een gedoe weer. Vrijdagavond werd ik in het sop gezet en werd er meerdere keren tegen mij gezegd
dat ik een probleem zou hebben als ik niet schoon (wit) zou blijven. Nou dan kennen ze mij nog niet.
Daar ben ik totaal niet van onder de indruk.

Dominique ging samen met haar vader aan de slag om mij weer mooi wit te krijgen. Dat was een hele klus
omdat ik er niet zo van hou om wit te zijn. Dat wil niemand maar begrijpen maar je valt zo op als je zo wit  bent.
Gaan ze zeuren he melkfles wordt het niet eens tijd voor een zonnetje. Nou je moest eens weten wat ze allemaal roepen
naar je. He kleintje je ziet zo bleekjes. Dus nu begrijp je misschien waarom ik er niet zo vrolijk van wordt als ze me
wassen en ik dan ook zeker mijn best doe om dit aan hun verstand te krijgen. Dominique bleef haar best doen en ook mijn
spullen kregen een poetsbeurt. Ze zagen er weer schitterend uit. En haar moeder zorgde ervoor dat haar laarzen er
ook mooi uitzagen. En mijn baasje liep ook op stal omdat ik niet alleen op wedstrijd ging maar BemBem ook en ook Pebbles ging mee.
Mijn baasje zorgde ervoor dat alles werd ingepakt en klaar gezet. Ik merkte dat Dominique toch wel een beetje zenuwachtig was voor het weekend.

Jeetje nee he. Weet je hoe vroeg het is dacht ik toen de volgende morgen het licht in stal aanging. Ik dacht nog ze zijn gek hoor.
Maar blijkbaar vonden ze dat ik gek was en we kregen ons ontbijt. Dat was lekker moet ik zeggen.

Ik werd ingevlochten door mijn baasje, want die meiden waren zo zenuwachtig. En weet je wat het mooie is ervan.
Ze zeggen allemaal dat het niet zo is. Nou wij zijn echt niet gek hoor.
Ik kreeg nog een poetsbeurt want ja ik had het al geprobeerd duidelijk te maken maar niemand dacht dat ik het meende
ik had weer een paar vieze plekken gemaakt. Heerlijk....
Mijn hoeven werden gelakt en mijn benen ingepakt. Dominique zorgde dat mijn spullen in de trailer werden
gelegd en daarna mocht ik samen met Pebbles in de trailer. BemBem onze koningin mocht alleen in de trailer
want die rijdt in een hogere klasse, niet dat wij dat niet kunnen alleen er moet er altijd een hoger lopen. En is ons geval is
zij dat. En haar trailer moet daarom op een ander terrein staan, want mevrouw mag op zand lopen. Wij niet wij moeten op gras
maar daar hebben wij geen problemen mee hoor.

Eenmaal aangekomen gingen ze melden dat we er waren en kwamen ze daarna terug met een stalplaat
en een programma boekje van de wedstrijd. Ik mocht de trailer uit en Pebbles ook. We werden opgezadeld
en Dominique ging d'r eigen aankleden. Ik zag er weer perfect uit vond ikzelf. We moesten een eindje stappen naar het veld
om los te rijden en Pebbles en ik wensten elkaar succes en spraken af dat we goed ons best zouden doen. Nou was ik het wel echt van plan.

Maar tijdens het losrijden begrepen Dominique en ik elkaar niet zo goed. Ze gaf hulpen met haar benen maar
deed weer iets anders met haar handen. Toen ik daar niks van begreep kreeg ik een tikje op mijn billen. FOUT FOUT....
Dat moet je effe niet doen he. Als ik het even niet begrijp dat denk ik daar even over na en probeer ik het op een andere manier.
Maar Dominique was zenuwachtig en daarom begrepen we elkaar niet meer zo goed. Ik dacht geen probleem dat lost mijn baasje
wel op want die hielp ons met losrijden. Maar het was erg druk tijdens het losrijden en ik was zoals gewoonlijk weer de kleinste die rondliep
en werd daarom niet altijd gezien of gehoord. En daarom raakten we elkaar daar een beetje kwijt. Dominique hoorde niet
wat er gezegd werd en ik begreep haar weer niet. Ja lekker is dat! We werden geroepen dat we naar de ring moesten.
Dus ik dacht nou kom maar op. We zien wel waar we uit gaan komen.

Tuurlijk eerst even melden bij de jury en dan beginnen. Mijn baasje las ons voor en het was luid en duidelijk hoor.
Wat kan die hard praten.... Ik probeerde zo goed mogelijk mijn best te doen maar op een gegeven moment dacht ik wat wil je nou,
volgens mij moet ik iets anders doen. Dus besloot ik net als Dominique mijn eigen plan te trekken. En dat werkte niet
want nu waren we elkaar pas echt aan het tegen werken. Zo de eerste proef zat erop. Mijn baasje keek niet vrolijk en vroeg
wat is er aan de hand? Probeer goed te concentreren en na te denken wat je moet doen. Jaja moet je nu mee aankomen dacht ik.
Je kan de pot op. Ik heb er geen zin meer in. We willen allebei iets anders.

We mochten naar ring 6 voor onze tweede proef. Op dat moment had ik een soort van besloten dat ik niet mee zou gaan werken.
Dominique probeerde mij nog op andere gedachten te brengen maar ik was zo boos. Omdat toen ik haar niet begreep
zij mij een tikje op mijn billen had gegeven, dat doe ik toch ook niet bij haar. En weet je wel wie ik ben? Nee hoor ik werk hier niet meer aan mee!
Ik wilde niet fijn draven en dacht ik ga ook niet in galop, dat doe je lekker zelf maar. Dus ik ging op de rem en lekker bokken en steigeren.
Fijn nog een tik op mijn billen. Ze begrijpt het echt niet hoor. Ik ben de baas niet zij. Dus ik ging ineens met mijn
hoofd naar de grond om te kijken of ik haar van mijn rug af kon krijgen. Net niet! Zo afgroeten en dan klaar.  Zo dat is dat.
Zooooo niemand keek happy. Was ik ook niet hoor. Wat een gedoe zo. Breng mij maar lekker naar de trailer dacht ik

Bij de trailer werd ik afgezadeld en naverzorgd. Ik kreeg mijn lunch en een emmer water.
Mijn deken ging op en mijn benen werden weer ingepakt. Zo weer de trailer in samen met Pebbles, die was inmiddels ook terug.
Dominique was een beetje teleurgesteld in mij. Nou ik ook in haar. Waar ging het nou mis. Ik probeer ook maar
gewoon mee te denken hoor.

Iedereen ging naar het veld om te kijken of de protocollen er al waren. Het duurde lang voordat ze terug kwamen.
Maar wat is dat 2 bekers en linten? Hoe kan dat nu? Zo goed was het niet gegaan. Maar ondanks de prijzen
keek Dominique nog niet vrolijk. Oh ik begreep het al. Ik was de enige met Dominique
in die klasse en daarom hadden we prijs, want mijn punten waren hoe zal ik het zeggen niet zo mooi als de bekers.
Nou en morgen hebben we nog een kans om het goed te maken.

Eenmaal terug op stal mochten we nog even lekker naar buiten. Heerlijk even spelen met Rakker dacht ik.
Nou mooi niet. Rakker vroeg hoe het gegaan was en ik vertelde het hele verhaal. Gaat ze me daar een partijtje lelijk
tegen mij staan doen. Ik dacht krijg jij effe mooi het ......
Eerst dat gezeur daar en nu ben ik thuis ga jij nog even verder met zeuren. Zij zei dat het zielig voor Dominique
was en dat ik beter mijn best moest doen omdat ik weet hoe die proefjes gaan
en het niks nieuws voor mij is. Ik ben weggelopen en gaan rollen. Lekker me vies maken!!!!!

Na een tijdje werd ik gehaald door Dominique en moest ik weer onder de douche. Nee he niet weer dat hele gedoe!
Ja hoor daar gingen we weer. Als jij je eigen niet schoon houdt dan.... Ja wat dan?
Ik krijg toch wel mijn snoepjes hoor. Dat doen jullie altijd.

De volgende morgen was het weer vroeg op. Ze hielden stug vol.
Weer het hele ritueel en dan de trailer weer op net als de dag ervoor. Samen met Pebbles. Best een aardige meid hoor.
Rakker fluisterde ook nog wat in mijn oor en was nog steeds een beetje boos op mij.

Eenmaal aangekomen mocht ik weer als eerste de trailer af. Na het opzadelen zag ik er weer picobello uit
en vertrokken we weer naar het losrij terrein. Het ging al wat beter dan de dag ervoor maar we hadden
elkaar nog niet helemaal gevonden hoor. We werden geroepen naar de ring. Het ging niet fijn.We waren elkaar nu wel echt kwijt. Oh jee wat nu?
Mijn baasje vertelde na de proef aan Dominique kom op doe je best je kan het wel. Nou dacht ik, ik weet niet o ik het nog wel kan.
Op naar ring 6 voor de laatste proef. We moesten ons bij de jury melden maar toen kwam de jury de auto uit
en vertelde dat er wat mis was met mijn teugels.
Ja hoor dat kan er ook nog wel bij. Ze legde een knoop ik mijn teugel en we mochten beginnen aan de proef.
Wat is dat vervelend zo'n knoop aan de zijkant tegen je hals. Nu ging het ook weer niet lekker. We waren klaar en de jury kwam
weer de auto uit en zei leuke pony maar hij moet wel leren zijn hoofd stil te houden. Ja, dacht ik dan moet jij niet die knoop
in mijn teugels leggen. Maar ja, het zat erop we waren klaar. Op naar de trailer en wachten op de uitslag.

Het duurde niet zo heel lang voordat we weer 2 bekers rijker waren maar geen punten. Nou ja volgende keer beter.
Dominique was verdrietig en ging naar mijn baasje om sorry te zeggen. Nou dat hoeft niet zei ze
want volgende keer ga je het beter doen. Kan gebeuren hoor. Hier leer je weer van. Maar eigelijk moet ik
dan ook sorry zeggen want nu ik er over nagedacht heb is het misschien ook wel een beetje mijn schuld dat het niet zo goed ging.

Nadat Pebbles gereden had en te horen had gekregen dat ze kampioen waren geworden voelde ik me nog slechter,
ik was blij dat Pebbles en Kylie gewonnen hadden.
Maar ik zag ook hoe verdrietig Dominique was door wat er gebeurd was. Eenmaal thuis aangekomen
werden mijn knotjes eruit gehaald en mocht ik de stal in.

Zo en nu vroeg naar bed want ik ben erg moe van deze dagen. En heb misschien toch ook wel wat om over na te denken,
want toen ik thuis kwam was Rakker wederom niet gecharmeerd van mijn prestatie. En probeerde Dominique te steunen.

Je kan de foto's in het fotoboek zien. Die zijn zaterdag door mijn baasje gemaakt.

Hinnikjes van Johnny