Hallo vriendjes en vriendinnen,

Zo wat een drukte zo’n voorbereiding voor de hengstenkeuring.  Ondertussen ben ik in top conditie er zie ik er top uit. Ik voel me ook top. We hebben hard gewerkt en ik denk met een mooi resultaat. De week voor de hengstenkeuring hebben we niet meer gereden in plaats daarvan heb ik heel veel gestapt en geoefend voor het lopen aan de hand.

En toen was het vrijdag 11 februari de dag dat we naar Ermelo gingen. Mijn baasjes hadden geregeld dat ik daar een nachtje kon blijven slapen zodat ik bij kon komen van de lange reis. En daar was ik erg blij mee want zo vaak heb ik nog niet in een trailer gestaan.

Er gingen een hoop spullen mee. En ik kreeg mijn mooie dekens op en mijn benen werden ingepakt. Dat is echt fijn want je krijgt er lekkere warme benen van. Het zijn eigenlijk een soort sokken die ik aan had. Tevens beschermen ze mijn benen mocht er onderweg iets gebeuren.

Toen we aankwamen moest ik nog even wachten totdat mijn baasje wist waar ik heen moest. Maar na een tijdje kwam ze terug en hoorde ik een bekende stem. Wie was dat ook alweer. Ik wist zeker dat ik dit stem kon. De klep van de trailer ging open en ik mocht eruit. Ik werd uitgepakt ik leek wel een groot kado. He wie stond daar dan? Daar was Jans Askes mijn fokker. Bij hem ben ik geboren. Goh dat was een tijd geleden. Wat was dat leuk. Maar wacht eens wie zijn dat dan nog meer dacht ik. Er stonden en heleboel vreemde mensen om mij heen en ze waren druk met elkaar aan het kletsen. Ik dacht nou het zal wel ik zal laten zien hoe knap ik eruit zie en dan wil ik toch wel graag naar m’n stal toe om eens lekker uit te rusten voor de volgende dag.

Zo ik had best lekker geslapen. Het was erg onrustig op stal maar oke daar trek ik me niks van aan. Gewoon liggen en ogen dicht. De volgende ochtend waren er alweer vroeg mensen op stal. He wie was dat dan waar ik mijn eten van kreeg. Dat waren Alfred en Jorn Askes. Dat was erg leuk. En ook mijn baasjes waren er weer op tijd. Ik kreeg mijn appeltjes en mijn lekkers. Krijg ik iedere dag en dat is lekker mmmmmm……

Daar kwam Kylie met mijn poetsspullen aan om mij mooi te gaan maken samen met haar moeder. Ik glom van top tot teen. In mijn staart was geen klit meer te vinden. Mijn hoofdstel was gepoetst en mijn bit glom. Wat was dat dan jeg ga weg met dat spul. Make-up ik ben toch geen meisje. Jeetje dat snap ik niet hoor make-up rond mijn ogen. Dat ze mijn manen nou mooi maken oke maar toch geen meisjes spullen gebruiken. De buurman naast mij vond het ook niks maar zei dat het erbij hoorde. Zo zouden we nog mooier zijn. Oke dacht ik daar doe ik  het voor.

En dan op naar de ring. Eerst naar de voor opstelling toe. Daar waren er nog meer die stonden te wachten. We werden geroepen en mochten naar binnen. Eerst met z’n allen rondstappen en dan weer de bak uit. Dan moet je alleen de ring in en je opstellen voor de jury. Hierna kregen we een seintje om te stappen en te gaan draven. Wat was dat dan iedereen maakte lawaai en ik begreep niet heel goed wat er van mij verwacht werd. Ik deed zo goed mogelijk mijn best. Degene die met mij liep kon mij niet goed bijhouden. Nog een keer met zijn allen samen in de ring en dan werd je opgesteld voor de uitslag. Ik kreeg goed commentaar van de jury alleen hadden ze gehoopt dat ik meer uitgezwaard zou zijn. Wat is dat dan uitzwaren. Even nagezocht en weet je wat ze wilden. Dat ik een beetje dikkere buik zo hebben. Hallo ik ben een sportpony hoor. Ik heb sterke spieren en ook heb ik een hele hoop buikspieren. Mijn raskenmerken waren prima en mijn ogen waren mooi, tevens had ik een goede c onditie. Nou al met al konden we tevreden zijn.

Ik mocht weer terug naar mijn stal toe om lekker te lunchen en bij te komen van de spanning. Later die dag werd ik weer ingepakt en mocht ik weer de trailer in op weg naar huis.

Wat een belevenis was dit dan weer. En het bere gezellig.

Hoefjes van Zifron